امروز اصلا حال و حوصله سلام های همیشگی رو ندارم !
من رو عفو کنید و فقط یه سلام خشک و خالی رو از من پذیرا باشید .

امروز از روش نوشتار گویشی خبری نیست و ترجیح میدهم حرفهایم را به درستی ٬ راهی اندیشه شما کنم . بازهم مرا ببخشایید !
گزارش و خاطره امروز را با تلخی شروع میکنم ٬ درحالیکه نیم نگاهی به دفتر یادداشتم دارم تا مطالب را دقیق بنویسم و هیچ چیز را بدون یادآوری دقیق ٬ به هیچکس نسبت ندهم .
کلاس امروز با ادامه مباحث جلسات گذشته آغاز شد .
طبق معمول ٬ مطالبی بر تخته کلاس نقش بسته و استاد ! مشغول تشریح شد .
ولی ای کاش شرح نمیداد !
ای کاش امروز من نیز مانند دوست عزیزم ٬ بیمارگونه در بستر بودم !
ای کاش هرگز به تمنای فراگیری بیشتر از آنچه میدانم ٬ به این کلاس نیامده بودم !
ای کاش معنای استاد را بهتر از دیروز درک کرده بودم !
ای کاش معنای اپوزیسیون علمی در یک جمع دوستانه را برای خود ٬ به گونه دیروز نیندیشیده بودم !
ای کاش معنای سرکوب را خوب خوانده بودم ! تا در مواجهه اش دچار حیرت نشوم !
گمان میبردم سرکوب را برای سیاسیون وضع کرده اند . ولی امروز دانستم که این واژه ٬ همزاد انسان و آدمیت اوست . مرزی نمیشناسد و دریای طوفانی اش را هیچ ساحل نیست !
براستی چقدر خوب بود اگر اندیشه "دکتر جکیل" و آیینه "آقای هاید" واقعی بود !
آنگاه میتوانستیم لغت "سرکوب" را از ذهن اصحاب علم بزداییم ! اگر در قاب دکتر جکیل می آمدیم .
امروز ذهن من سرکوب شد !
امروز تمام آنچه از "مقام استادی" آموخته بودم از یادم رفت !
امروز بنای "استاد آگاه" در ذهنم فروریخت !
امروز معنای "فعال بودن" در کلاس را فهمیدم !
امروز فهمیدم که چگونه باید شاگردانم را به فعالیت بیشتر در کلاس درس تشویق کنم !
امروز معنای "رفتار دوستانه" با شاگردان را درک کردم !
امروز همه "مفاهیم پداگوژی" را شناختم !
امروز نمونه عینی و "جرثومه استادی" را دیدم !
و امروز در درون ٬ بر این عقیده ام پای فشردم که "نباید شاگرد امروز و استاد فردا را در کلاس فیزیک و مکانیک و هندسه و حساب ٬ تربیت کرد"
چقدر زیبا بود اگر قدما نیز این موضوع را میدانستند و تربیت را به جای دیگر و زمان دیگر موکول میکردند !
بگذریم !
آنقدر در ذهنم ٬ علامات سوال و تعجب جای گرفته که بسختی میتوانم کلماتم را از میان آنان بیرون کشیده و برایتان بنویسم .
و اما چه بود و چه شد و چرا ؟!
امروز ٬ استاد کلاس ٬ مشغول بیان موضوع طراحی آزمون کتبی بود .
خلاصه مطالب را چنین نوشت که :
آزمونهای کتبی >>(نوعی از آن میشود :)>> عینی >>(که نوعی از آن میشود :)>> چند گزینه ای .
حال ٬ میخواهیم ساختار و انواع آزمونهای عینی چند گزینه ای را بررسی نماییم :
در بحث ساختار ٬ "تنه سوال" را بررسی میکنیم که یا یک جمله ناقص است و یا یک جمله پرسشی است ٬ مثلا در نوع جمله ناقص میگوییم : همسایگان ایران عبارتند از .... و شاگرد باید گزینه درست را بیابد . در نوع جمله پرسشی نیز میگوییم : همسایگان ایران کدامند ؟ که شاگرد باز هم بایستی گزینه درست را علامت بزند .
دیدیم که در این مبحث ٬ "تنه سوال" یعنی خود سوال را بررسی کردیم که چگونه نوشته میشود .
جمله فوق را بخاطر بسپارید ! به آن رجوع خواهیم کرد .
تا اینجا ٬ ساختار را بررسی کردیم و اکنون باید انواع آنرا بدانیم :
در بحث انواع ٬ سه حالت را بیان میکنیم :
پاسخ درست ٬ تنها گزینه صحیح است .
پاسخ درست ٬ کاملترین گزینه است .
سوال با فعل منفی طراحی شده است .
در توضیح سه گزینه فوق باید بگوییم :
"تنها گزینه درست" حالتی است که یک گزینه ٬ صددرصد صحیح و سایر گزینه ها صددرصد غلط باشند . مثلا میگوییم ۲+۳ چند میشود ؟ و گزینه ها را بصورت :
الف : ۵          ب : ۶          ج : ۷          د : ۸         
مسلما این جواب ٬ از نوع "تنها گزینه صحیح" انتخاب شده ٬ چون تنها یک گزینه درست است .
"کاملترین گزینه" حالتی است که تمام گزینه ها صحیح هستند ولی تنها یک گزینه ٬ دقیقترین و کاملترین جواب را در خود دارد . مثلا میگوییم یادگیری چیست ؟
الف : تغییر در رفتار فرد است .
ب : تغییر نسبتا دایمی در رفتار فرد است .
ج : تغییر نسبتا دایمی در رفتار بالقوه فرد است .
د : تغییر نسبتا دایمی در رفتار بالقوه فرد بر اثر تجربه است .
مسلما جواب این سوال ٬ از نوع "کاملترین گزینه" انتخاب شده ٬ چون هیچیک از گزینه ها غلط نیستند .
"فعل منفی" حالتی است که سوال را با بکار بردن یک فعل منفی طراحی میکنیم مثلا میگوییم : چرا سرکوب کردن نظرات و حرفهای دیگران ٬ آن هم در یک بحث علمی ٬ در راستای اهداف و اصول علم پداگوژی نیست و تهمت زدن به همان دیگران ٬ شرعا امری حلال نیست و قبول نکردن نظرات واضح و روشن همان دیگران ٬ کار شایسته ای نیست ؟
الف : گزینه دال
ب : گزینه الف
ج : الف و ب صحیح است
د : چون آنچه که خودمان آموخته ایم فقط در حد محفوظات ذهنی است و آنرا هرگز بکار نبرده ایم و شرع و دین و دیانت را هم از بیخ بیخیال شده ایم (اگرچه حواسمان به ریشمان هست که مبادا به عنوان سمبل دیانت و اند اندیشه دینی ٬ آنرا کمی از حد نصاب قلنشکن تر کنیم !) و زشت است که استاد به شاگرد بی سر و پایش بگوید "آره ! تو درست میگویی" !!!
مسلما سوال فوق بر اساس "فعل منفی" انتخاب شده است .
آنچه در بالا خواندید ٬ خلاصه مطالبی بود که استاد کلاس ٬ امروز مطرح کرد . مثالهای گزینه های "تنها گزینه صحیح" و "کاملترین گزینه" نیز عینا مثالهای استاد بود .
مشکل از اینجا آغاز شد ٬ وقتی حرف استاد به اینجا رسید ٬ من و یکی از آقایان کلاس (که نیم ساعت آخر را جیم زد !) سوالی را مطرح کردیم که تقسیم بندی "انواع" ٬ به سه حالت فوق الذکر درست نیست چون در دو مورد اول ٬ تقسیم بندی بر اساس جواب انجام شده در حالیکه مورد سوم بر اساس سوال و فعل منفی سوال است !
برای آنکه نوشته حاضر را طولانی تر از این نکنم ٬ فقط نظرات خود را مینویسم و واضح است که استاد کلاس ٬ به شدت ٬ با این نظرات مخالف است !
تقسیم بندی "انواع" به سه قسمت فوق الذکر درست نیست چون نمیتوان در یک تقسیم بندی ٬ بر اساس دو معیار عمل کرد ! هر تقسیم بندی ٬ تنها بر اساس یک ملاک و معیار قابل رتبه بندی است . در نوشته استاد کلاس ٬ گزینه "انواع" دز یک تقسیم بندی ٬ هم از نظر نوع فعل سوال بررسی شده و هم از نظر نوع جواب ! این کار مانند ان است که در یک تقسیم بندی واحد ٬ بگوییم :
انسان انواع و اقسامی دارد که عبارتند از : مرد - زن - کودک - جوان - مجرد - تحصیلکرده - ارتشی - سفید پوست - زرد پوست - افغانی - بیسواد - با بهره هوشی بالا - زنده - حرف گوش کن !!!
به نظر شما ٬ آیا تقسیم بندی فوق درست است ؟
بدیهی است که وقتی میخواهیم انواع و اقسام چیزی را مشخص کنیم ٬ آن اقسام ٬ باید با یکدیگر متفاوت بوده و نقطه اشتراکی نداشته باشند ٬ مثلا میتوان گفت ٬ اعداد ٬ یا زوج هستند و یا فرد چراکه هیچ عددی را نمیتوان یافت که هم زوج باشد و هم فرد ! یعنی در این تقسیم بندی ٬ هیچ نقطه اشتراکی میان اقسام آن وجود ندارد .
در درس امروز نیز ٬ باید گفته میشد ٬ اول "انواع" را بر اساس انواع سوال و انواع جواب تقسیم میکنیم سپس انواع سوال را بر اساس فعل منفی و مثبت و انواع جواب را بر اساس تنها گزینه درست و کاملترین گزینه تقسیم بندی مینماییم . نه آنکه همه را به یکباره در یک تقسیم قرار دهیم !!! و یا میتوانستیم در قسمت  "ساختار" (اشاره کردم که به آن رجوع خواهیم کرد) گزینه "جمله پرسشی" را به دو گزینه "با فعل منفی" و "با فعل مثبت" تقسیم نموده و در قسمت "انواع" فقط به تقسیم بندی طراحی جواب بپردازیم .
آنچه در کلاس امروز مطرح کردم ٬ همین بود و به استاد کلاس گفتم که بر اساس حرف شما میتوان مثالهای نقضی را مطرح کرد که نتوان آنرا در هیچ دسته ای قرار داد . از من خواست به کنار تابلو رفته و مثالم را بنویسم . یکی از مثالهایی که نوشتم چنین بود :
همسایه ایران کدام نیست ؟
الف : افغانستان
ب : عراق
ج : ترکیه
د : آلمان
بعد از استاد کلاس پرسیدم که این مثال در کدام دسته است ؟ که گفت : در دسته "فعل منفی" گفتم : خوب ٬ طبق تعریف ٬ عضو دسته "تنها گزینه درست" هم میتواند چون تنها یک گزینه درست دارد ! این صحبت ٬ چند مرتبه از طرف من و استاد کلاس رد و بدل شد و برخی از حضار نیز جملاتی به این گفتگو می افزودند ولی استاد همچنان اصرار داشت که حرف شما غلط است و همین که من گفتم صحیح است ولا غیر !!! هرچه میگفتم خوب این مثال که فقط یک گزینه صحیح دارد ٬ پس میتواند جزء دسته "تنها گزینه صحیح" هم باشد ٬ استاد قبول نکرد و گفت که مثال تو فقط جزء دسته "فعل منفی" است ! حتی حاضر نشد نوع نوشته اش را هم تغییر دهد . یکی از حاضرین گفت : میتوان در تقسیم بندی "انواع" قید مثبت بودن یا منفی بودن را به تعریف اضافه کرد ولی استاد از انجام شفاهی این کار سر باز زد ! دیگری گفت : بگوییم اولویت با فعل جمله پرسشی است که اگر منفی باشد ٬ دیگر به سراغ جواب نرفته و آنرا از اقسام "فعل منفی" به شمار آوریم ٬ ولی استاد بدجوری به دانسته هایش تکیه کرده بود و به هیچ وجه حاضر به پذیرش کوچکترین تغییری در آنها نبود !!!
باور کنید که خنده دار است اگر بگوییم : این مورد را بر اساس "کلش" (کل سوال و جواب) تقسیم بندی کرده ایم ! اگر به جای این حرف ٬ بگوییم "همینجوری" تقسیم بندی کرده ایم ٬ کمتر به آدم میخندند !!!
به نظر شما ٬ درک آنچه که بعنوان نظرات خویش نگاشته ام ٬ به ذهنی خارق العاده با ضریب هوشی شانزده هزار (از صد) نیاز دارد ؟ یا با هوش معمولی شاگردان یک کلاس محقر هم میتوان آنرا فهمید ؟
من دیگر حرفم را تمام کردم و در حالیکه نشان میدادم برای ختم ماجرا ٬ و نه بخاطر درستی حرف استاد ٬ ادامه نمیدهم ٬ بر صندلیم نشستم . سایر همکلاسی ها کمی ادامه دادند و باز استاد در تایید دانسته هایش ٬ حرفهایش را تکرار کرد . دستم را بلند کردم که جمله اش را اصلاح کنم که صدای یکی از خانم های انتهای کلاس ٬ رشته افکارم را از هم گسیخت ٬ او گفت "بابا بیخیال ! ول کنید بریم !!!" اگرچه خودش قصد نداشت صدایش به من و استاد کلاس هم برسد ٬ ولی صدای من که به احترام حرف او در یک لحظه قطع شد ٬ باعث شد تا نغمه دل انگیزش را همه بشنوند ! به خداوندی خدا ٬ با شنیدن جمله این همکلاسی گرامی ٬ و دیدن اصرار عجیب استاد بر گفته های خویش و طولانی شدن زمان بحث ٬ قصد داشتم که از گفتن جمله ام خودداری کنم و رشته کلام را برای ادامه درس ٬ به استاد کلاس بسپارم ٬ در همین لحظه ٬ استاد کلاس گفت : "بسه دیگه ٬ دیگه ادامه ندید ! وقتمون گرفته شد" من هم که دیگر دستم را پایین آورده بودم ٬ به نشانه اطاعت ٬ سری تکان داده و منتظر کلام بعدی استاد کلاس شدم . ولی چشمتان روز بد نبیند ! استاد کلاس ٬ نوشته هایم را از صفحه سفید تخته ٬ پاک کرد و گفت : "این حرفهای بیخود چیه میزنید ؟" من عکس العملی نشان ندادم . او ادامه داد "یه حرفی بزنید دوزار ارزش داشته باشه" یعنی تمام حرفهای بی ارزش و تمام حرفهای من اند با ارزش است ! و من باز هم چیزی نگفتم . او ادامه داد "بیخود وقت کلاسو میگیرید !" من گفتم "استاد ! هدف اتلاف وقت نیست" و او پاسخی عمیق داد "چرا ! هدف اتلاف وقت است" و باز تاکید کرد "هدف اتلاف وقت است ! فقط میخواهید وقت کلاس را تلف کنید !!!" و من دیگر ٬ فقط سکوت کردم ! فقط سکوت ! با آنکه جمله اش ٬ فشار سنگینی بر روحم وارد کرد ٬ هیچ نگفتم و خود را ملامت کردم که چرا خودم را خراب میکنم ؟ من که میفهمم او چه میگوید ٬ درک حرف های خودم هم برایم مشکل نیست ٬ حفظ کردن یک کتاب پر اشتباه محقر ٬ برای امتحان پایان دوره هم کار سختی بنظر نمیرسد ٬ دیگران هم که نه خود را وارد گود میکنند و نه توجهی دارند ! پس برای چه اینقدر خودم را خسته میکنم ؟!
در این میان به نکته دیگری هم فکر میکردم که آنرا به عنوان گلایه ای از خانم های کلاس مطرح میکنم . لازم میدانم ٬ قبل از گلایه ٬ از دو یا سه خانم محترمی که شرایط نسبتا مطلوبی از خود به نمایش گذاشتند ٬ پوزش طلبیده و نوک پیکان کلامم را متوجه سایرین کنم . اگرچه حاشیه کلام ٬ شامل همین دو یا سه نفر اندک هم میشود :
اینکه در یک کلاس ٬ جمعیت طبقه نسوان نسبت به مردان چند برابر باشد ٬ نشانه چیست ؟ آیا نشانه فرهیختگیست ؟ آیا نشانه بیکاریست ؟ آیا به دنبال سهم خود از احترام و قدرتند ؟ آیا به دنبال تقلید از مردانند ؟ و یا در پی ارتقاء جایگاه و ارزش خود هستند که بحق در دنیای امروز ما بشدت افول کرده ؟ این افول گناه کیست ؟
اگر در پی ارتقای خود و جایگاهتان در جامعه هستید و به این سبب در کلاس های آموزشی و غیره شرکت میکنید ٬ پس چرا به قول اهالی برره ٬ مثل ماست ورمالیدید روی فرش ؟!! چرا وقتی جدلی در کلاس صورت میگیرد ٬ شما ساکتید و جز نوایی خاموش ٬ هیچ ندایی از جمعیت متعالی شما بر نمی آید ؟ جز آنکه بگویید "بابا ول کنید !!!" یا آنکه صدای بهم خوردن فک های بی قرارتان ٬ امان از سایرین بگیرد ! همانطور که در چند مطلب زیرین ٬ تحت عنوان "جلسه هفتم" نوشته ام ! آیا اینگونه میخواهید خود را به جایگاه زن فرهیخته برسانید ؟ اینگونه میخواهید در جامعه فعال باشید ؟ شما که نمیخواهید و یا نمیتوانید در یک کلاس محقر که غلبه با خود شماست ٬ فعال باشید ٬ چگونه خواهید توانست بر قله های رفیع احترام و اقتدار بایستید ؟ هیچ توجه کرده اید که همیشه واپسین صندلی های کلاس را برمیگزینید ؟ آیا این کار ٬ خود نشانه ای از احساس عقب بودن در درون شما نیست ؟ خواهش میکنم نام دین و دیانت را بر این کارتان ننهید ! که اگر در جلوی کلاس باشید ٬ مردانی نامحرم ٬ از ورای چادرها و مقنعه سیاهتان ٬ به سر و مغز شما خواهند نگریست !!! اگر چنین است ٬ پس چرا در مقابل دیدگان استاد کلاس ٬ و یا سایر مردانی که برای کنفرانس و غیره ٬ به شما مینگرند ٬ نقاب بر چهره نمیکشید ؟!
خود را بیابید و گناه این عقب ماندگی را به گردن مردانی نیفکنید که فقط سهم خود را گرفته و از برهوت رقیب ٬ غنیمت برده اند !!! فقط یک نمونه را برایتان ذکر میکنم : تنها سه درصد از زنان جهان ٬ از کامپیوتر استفاده میکنند ! حتی برای بازی ! آنوقت میگویید حق ما را برده و خورده اند ! شما ٬ خود با رفتار بی بخارتان ٬ طوق بردگی مردان را به گردن آویخته اید ! اگر میتوانید و این جرات و جسارت و این نیرو و شهامت را در خود میبینید ٬ این طوق ننگین را از گردن برگیرید و حرکت کنید ! والا جزع و فزع نکنید !
در جلسه بعد خواهیم دید که چند درصدتان ٬ به صندلیهای جلوی کلاس هجوم خواهید برد . برای این کار باید دقایقی زود تشریف بیاورید تا پر بودن صندلی ها را بهانه نکنید ! اگر صندلیها پر بود ٬ از من بخواهید که جایم را به شما دهم ٬ مطمئن باشید که این کار را خواهم کرد ! این گوی و این میدان ! ولی پیش بینی من این است : "همانید که تاکنون بوده اید !!! همانطور ٬ طوق به گردن !!!"

فعلا بای

سلام عزیز !
سلام رفیق ته مرام !
سلام چیپس و پنیر سفارشی !
سلام آلبالو !
سلام خوشمزه !
سلام قربونت ورم !
سلام قربون ... ! بهتره دیگه ادامه ندم !!!

آقا امروز استاد میخواست روش تدریس اکتشافی رو یاد بده .
بهمین خاطر خودش هم امروز به روش اکتشافی تدریس کرد .
خلاصه این میون ٬ کلی چیز کشف شد !
استاد برای این کار ٬ اعلام کرد که هرکس یه راه برای تدریس خوب ارائه کنه و بگه چجوری میشه یه تدریس موفق ارائه داد ؟
بعد از چند دقیقه گفت خوب ٬ کسایی که نظری دارن ٬ بگن تا بنویسیم .
بعد همین "بقل دستی" (که با همین عنوان در قسمت "جلسه دوم" نظر داده) رفت پای تخته که نظرات برو بچ رو بنویسه تا همه ببینند .
نفر اول که خواست نظرش رو بگه ٬ من رو که وحشتزده کرد !
استاد بهش گفت : خوب شما بفرمایید .
ایشون هم (که از قضا ٬ خانوم هم بود !) یه نفس عمیق کشید و با صدایی دهشتناک فرمود : یک ... !
از این یک معلوم بود ٬ لااقل تا سیزده و چهارده رو نوشته !
وحشتناکیش همین بود دیگه که خلاصه اولین خانوم ٬ لااقل یه دهه نظر داره و خدا تا آخر کلاس رو رحم کنه !
چون اگه قرار بود به همین منوال ادامه پیدا کنه ٬ بیشتر از همه نظریات پداگوژی که تا امروز در سطح جهان مطرح شده ٬ در این کلاس محقر ما مطرح میشد !
خلاصه خدا اجداد طاهرین استاد رو رحمت کنه (خدا رفتگان شما رو هم بیامرزه - به نقل از بچه های گاراژ بالا !) که اجازه نداد و گفت : خانوم ! خانوم ! یه دونه !!!
خلاصه ٬ کار ادامه پیدا کرد تا نوبت به من رسید و من هم به عنوان رهبر جبهه اپوزیسیون ٬ اعلام همی نمودم که "بیان نکته آموزشی در لحظه به بن بست رسیدن فراگیر !"
به خاطر حفظ آبروی جبهه اپوزیسیون هم که بود ٬ سعی کردم مال من با بقیه فرق داشته باشه !
خداییش هم فرق داشت !
اول که اعلام کردم ٬ استاد چیزی نگفت و فقط سری تکون داد که خوب حالا بعدا معلوم میشه چیه !
در مجموع حدود هفده تا نظر نوشته شد .
راستی ٬ این بنده خدای بقل دستی هم کارش تموم شده بود ٬ ولی پاش رفته بود روی بیل و همونجا وایساده بود !
خلاصه نوبت رسید به بررسی نظرات فوق کارشناسی برو بچ !
ظاهرا قرار بود که نظرات بیخود اول اصلاح و در صورت اصلاح ناپذیری ٬ از صحنه تخته محو بشن !
فقط همین رو بگم که نظرات یکی یکی خونده میشد و از روی تخته پاک میشد !!!
نه بابا شوخی کردم !
فقط چند تاشون پاک شد و چند تاشون هم اصلاح شد ! (خوب اینکه دیگه چیزی ازش نموند !)
بعضیشون خیلی باحال بودند !
دقیقا خلاف اون چیزی بود که تاحالا استاد مطرح کرده بود !!!
مثلا یه نفر گفته بود : " ... " بهتره نگم ! چون به خانومها برمیخوره !!! (تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل !!! بنده خدا استاد که نتیجه زحماتش رو میدید !)
خلاصه نوبت به بنده حقیر رسید و تازه انکشف که استاد هم متوجه منظور من نشده !
معمولش این بود که یک مورد رو میخوندن و برو بچ شروع میکردند به نقد موضوع .
مال من (نکته گفته شده من !) رو که خوندن ٬ هیچکس چیزی نگفت !
استاد به من گفت : خوب شما نظری نداری ؟
گفتم استاد ! من ٬ خودم که نظر ندارم ! و فقط میتونم توضیح بدم !
استاد هم خندید و گفت خوب توضیح بدید ببینیم این چیه ؟ نکته آموزشیه یا شعر نو ؟!
خلاصه گفتم منظورم اینه که استاد باید حواسش باشه که یک نکته درسی رو که کلید حل یک سری از مشکلات هست ٬ همون اول کار نگه ٬ چون فایده ای هم نداره و شاگرد یا همون فراگیر ٬ مطلب رو نمیگیره ! باید استاد بیاد و شاگردش رو با مشکل مواجه کنه و وقتی شاگرد توی حل مساله گرفتار شد ٬ بیاد و بگه بابا نکتش اینه ! (یعنی دهن شاگرد رو صاف کنه !!!)
البته باید طوری باشه که شاگرد نگه این رو هنوز درس ندادید ! و فکر کنه که الان باید بتونه این مسئله یا مشکل رو حل کنه ! (اینجوری باید دهنش رو صاف همی نمود !!!)
بعد میخواستم مثال بزنم که استاد گفت : بیایید این جلو تا همه ببینند !
گفتم استاد چی رو ببینند ؟! میخوام حرف بزنم ! (البته این تیکه رو توی دلم گفتم !)
بلند شدم و برای حفظ جبهه اپوزیسیون هم که شده ٬ مثل یک رهبر مقتدر وایسادم !
به طرف کلاس برگشتم و چی دیدم ؟!! وای ٬ نگو !!! یه عالمه عضو سوم گزینش شده !!!
راستی تا حالا همه بچه های کلاس رو ندیده بودم ها !
ولی بعضیاشون رو ٬ چرا ! اونا رو دیگه نمیشد تا حالا ندیده باشم !
بعد مثالم رو که مربوط به کلاس تمرین تنیس بود گفتم و خلاصه کلاس رفت توی عالم تنیس و همه یادشون رفت که من دارم از نکته پداگوژی خودم دفاع میکنم !
ضمنا در طول مدتی که من حرف میزدم هیچکس پلک نزد ! باور کنید غلو نمیکنم ! توی کلاس که هیچی ٬ تا دو تا فلکه اون ور تر هم هیچکس پلک نمیزد !!! و من همه رو میدیدم ! حالا توی این هیر و ویری ٬ یه چیزی هم اومده بود دورم رو احاطه کرده بود ! نمیدونم چی بود ! ولی یکی از دوستام که هر کاری کرد نامش فاش شود ٬ من نذاشتم ! (بیاد ابراهیم اون ور آبی !) میگفت : من هم دیدم ! حالا از اینها گذشته ٬ اصلا کانون توجهات شده بودم !!! هر چی میگفتم بابا ٬ ما بمب اتمی نمیسازیم ! بمب هامون رو میخریم ! اون هم از نوع صلح آمیزش ! کسی باورش نمیشد ! هی میومدن به من توجه میکردن که بالاخره ٬ ای که الان گفتی ٬ ای یعنی چه ؟!!
راستی یادم رفت ٬ امروز استاد از بچه ها خواست که یه نفر بیاد و یه کار عملی رو تدریس کنه .
هیچکس حاضر به این کار نشد !
خانومها که بهانشون این بود که وسایلش نیست و پیک نیک نداریم و فلان !
آقایون هم که بیحال تر از اونی بودن که بخوان به خودشون زحمت بدن و به بهانه فکر کنند !
خلاصه کلی گذشت و کسی حاضر به تدریس نشد .
استاد به من گفت : شما بیایید .
من گفتم : نه استاد ممنونم ! همینجا راحتم !
گفت بابا بیا یه کاری بکن مثلا بیا تیمم نشون بده ! (حالا نمیدونم از توی این همه چیز ٬ چرا استاد به تیمم گیر داده بود ؟! حالا اگه میگفت بیا دوش بگیر باز یه حرفی !!!)
گفتم استاد بلد نیستم ! بعد یواش گفتم : "سعی میکنم مبتلا نشم !" بعد یواش تر گفتم "بابا ٬ جایی که دوش نداشته باشه ٬ ارزش رفتن نداره !!!" (خوب شد یواش گفتم ها !)
بعد خلاصه یکی از بر و بچ بلند شد و رفت پای تخته و مثلا میخواست یه تدریس عملی نشون بده !
ماژیک رو از استاد گرفت و شروع کرد به کشیدن یه کاریکاتور !
بعد همه مات و مبهوت مونده بودن که این داره چیکار میکنه ؟!
استاد گفت خوب این الان چیه ؟!
گفت استاد یه کاریکاتوره از یه نفر که فلانه و اینها .
خلاصش این بود که دوست دخترش رو کشیده بود !!!
ولی عجب دماغی داشت !
آدم یاد جنیفر پلوپز (یاد خانوم رضایی بخیر) می افتاد ! آها ! نه بابا ٬ اون یه جای دیگش معروفه !!!
خلاصه همه دوست دختر آقا رو دیدیم و استاد برای اینکه دیگه بدآموزی نداشته باشه ٬ فوری پاکش کرد !
آقای محترم داشت میرفت بشینه سر جاش که هنوز همه مات و مبهوت مونده بودند و بازهم پلک نمیزدن و غیره !
توی این هیر و ویری ٬ من گفتم : استاد ! این بجای تدریس ٬ بیشتر یه شیرین کاری بود !!!
کلاس منفجر شد ولی این بابا ٬ مشکلش با شیرینکاری و تدریس حل نشد .
خلاصه کلاس امروز هم تموم شد و من فقط باید بگم : آخییییییییییش !!!

فعلا بای

 سلام عزیز !
سلام رفیق ته مرام !
سلام چیپس و پنیر سفارشی !
سلام آلبالو !
سلام خوشمزه !
سلام قربونت ورم !
سلام قربون ... ! بهتره دیگه ادامه ندم !!!

امروز این آقایون چقدر وز وز کردند !!!
وااااااااااااای خدا که چقدر این آقایون بی تربیت ٬ وز وز کردند !!!
چیه ؟! باورتون نمیشه ؟ مگه آقایون نمیتونند وز وز کنند ؟!
معلومه که باورتون نشده !
ولی خدا پدر آدم چیز فهم رو بیامرزه !
بابا امروز ٬ آقایون از وز وز خانومهای فوق بی تربیت واقعا ذله شدند !!!
خداییش دیگه داشت مغزم میترکید !
بازهم باورتون نمیشه ؟!
چرا . این یکی رو دیگه همه باور کردید ! مگه نه ؟!
خداییش الان که دارم براتون مینویسم ٬ یادم که می افته ٬ اعصابم خورد میشه !
ای خدا ببره اون زبوناتونو که اعصاب واسه آدم نمیذارید !
امروز من چند بار خطاب به استاد به وز وز کردن آقایون ! اعتراض کردم بلکه خانومها خجالت بکشند و حرف نزنند ! ولی فایده ؟!!
قبلا نوشته بودم که ما چند تا مرد بیشتر توی کلاس نیستیم و متاسفانه بقیه خانوم هستند .
هر چی هی من اعتراض میکردم ٬ فایده نداشت که !
استاد بیچاره هم هی صداشو بالا میبرد که صداش درست به کلاس برسه ولی این ذلیل مرده ها هم هی صداشونو بلند تر میکردند تا چرت و پرت های همدیگه رو خوب بشنوند !
بعد استاد که یه لحظه ساکت میشد ٬ یهو یه صدای اعصاب خورد کن بلند توی کلاس شنیده میشد .
من هم که دیگه روی این موضوع حساسیت پیدا کرده بودم و نزدیک بود برگردم یه چیزی بگم !
واقعا برای اولین بار از همنشینی با خانومها خودم رو لعنت کردم !
ما که هر کاری کردیم ٬ آخرشم نتونستیم اینها رو ساکت کنیم ! خدا ساکتشون کنه ! ان شا الله !!!
راستی یادم رفت براتون بنویسم .
این قضیه زر زر کردن این بی تربیت های واقعی ٬ اینقدر اعصابم رو خورد کرده که یادم رفت یه چیز دیگه رو  بنویسم .
دوباره اومدم مطلب رو ادامه دادم .
اول کلاس ٬ قبل از اینکه استاد بیاد ٬ یه خانومی از من پرسید : ببخشید امتحان عملی چیه ؟
فهمیدم که کمی نگرانه !
گفتم چیز خاصی نیست . یک بار باید بیایید این جلو و یه جلسه تدریس کنید و در طول دوره هم چیزهایی که استاد میخواد بصورت عملی انجام و مکتوب انجام بشه ٬ انجام بدید . همین .
بعد گفت منبع سوال و تدریس چیه ؟
گفتم کتاب خود استاد .
بعد گفت آخه من چند جلسه اول نبودم ٬ اینها رو نمیدونم ٬ آخه بیمارستان بودم !
گفتم آخی خدا بد نده !
دیگه سر درد و دلش باز شد و گفت آره قلبم کمی اذیتم میکنه و اینها (من حالا دیگه نمیخوام خیلی بگم که ایشون دقیقا چی گفتند)
خلاصه خیلی براش ناراحت شدم .
شما هم براش دعا کنید که خدا یه لطفی از اون لطف های خاصش به این همکلاسی ما بکنه و خوب بشه ! همین الان دعا کنید ! بابا همین الان رو میگم ! یالا ! من چند خط خالی میزنم شما به جای خوندن این خط های خالی ٬ دعا کنید !!!
...
...
...
خوب ممنون که لطف کردید و به اندازه سه خط با خدا حرف زدید !!! البته میتونستید برای بقیه مریضها هم دعا کنید ها ! یالا همین الان ! برای بقیه هم دعا کنید ! اصلا من میرم که بشینید تا فردا دعا کنید !
راستی یادم رفت بگم ٬ بالاخره کلاس امروز هم تموم شد و آخییییییییییش !!!

فعلا بای

فعلا بای

بسمه تعالی

سلام عزیز !
سلام رفیق ته مرام !
سلام چیپس و پنیر سفارشی !
سلام آلبالو !
سلام خوشمزه !
سلام قربونت ورم !
سلام قربون ... ! بهتره دیگه ادامه ندم !!!

امروز هیچ خبری نبود !
هیچ خبری نبود یعنی اینکه یا من حال ندارم چیزی بنویسم یا اینقدر حواسم پرت بوده که اصلا چیزی یادم نمیاد که براتون بنویسم !
بهرحال امروز هیچ خبری نبود .
البته یه موضوع قابل نوشتن هست ٬ و اون اینکه یکی از آشناها امروز وارد کلاس شد . از بر و بچ همون آموزشگاهی که خودم قبلا اونجا درس میخوندم .
بغیر از این دیگه خبری نبود .
اه ! بابا این که نشد وبلاگ نویسی !
لااقل یه چیزی یادم نمیاد که یه نیشی به یکی بزنم !
البته ما خیلی اهل نیش زدن نیستیم ٬ بیشتر اهل ... ! طبق معمول بهتره ادامه ندم !!!

فعلا بای

سلام عزیز !
سلام رفیق ته مرام !
سلام چیپس و پنیر سفارشی !
سلام آلبالو !
سلام خوشمزه !
سلام قربونت ورم !
سلام قربون ... ! بهتره دیگه ادامه ندم !!!

آقا کلاس ما امروز با سکوت شروع شد ولی این سکوت خیلی دوام نداشت ٬ یعنی نتونست خودش رو به آخرین دقایق کلاس برسونه !
اول کلاس ٬ من بازهم کمی بیحال بودم . علتش هیچی نبود جز یه مشکل بزرگ ! من بیچاره SS گرفته بودم ! خفن اذیت میکرد ! بد دردیه این لامصب ! نمیدونم دقیقا علاجش چیه ! خلاصه این قضیه مرض لاعلاج ما ٬ سر کلاس که هیچی ٬ بعد از کلاس هم که رفتم تنیس خاکی (آخه زمین تنیس ما مستضعفیه ! چمن نداره که ! همش خاکه !!!) این قضیه ادامه داشت . بنده خدا اون هم بازی عزیزی که هی میگفت بابا چته ؟ من هم هی میگفتم SS گرفتم ! هی میگفت این دیگه چه مرضیه ؟ من هم هی میگفتم نشنیدی ؟ بابا مرض کمیابی نیست ها ! به قول خودش تا آخر تو کفش موند (توی کفشش نه ها ! توی کف اش !!!) راستی شنیدم بعضیا میگن علاجش برنج و ماسته !!! امیدوارم که حدس نزده باشید چه دردی داشتم ! آآآآآآآخ خدا به روزگار هیچ فرشته خزونی ٬ نیاره (بغیر از نوع بی وفاش) !!!
راستی یکی نیست بگه آخه بچه جون وسط زمستون (البته الان هنوز پاییزه !) میرید تنیس چیکار ؟ توی این هوا ٬ اون هم آخر شب که باید بجای تنیس بازی کردن ٬ برید کنار زمین ٬ مثل آپاچی ها آتیش روشن کنید و رقص سرخپوستی از خودتون در وکنید که ! ولی نمیدونن که تنیس بهانه ای بیش همی نیست ! بابا ما میریم تنیس ٬ بلکه دوست خوشگلمون رو ببینیم ! ما شا الله ٬ با وفا ! با مرام ! خوشگل ! خوش تیپ ! خوش اخلاق ! خلاصه خوش همه چی ! اصلا تهشه دیگه ! البته این هم بگم ها ٬ اصلا آدم جاتنگ کنی نیست ! خیلی باحاله ! هر کی خواست میتونه به این جمع اضافه بشه . البته فقط باید اولش گزینش بشه ! ما هم که خیلی سخت گیر نیستیم . خوشگل باشه دیگه کافیه ! اصلا پول باباش اینا برامون مهم نیست ! فقط یه بویی از فرشته خزون برده باشه بسمونه !!!
خوب بریم سراغ گزارش کلاس :
امروز دو تا دعوا و کمی گرد و خاک حاصل کار بنده حقیر بود . البته این میون ٬ دوستان دیگری هم کمک میکردند ولی حرفهای بعضیشون خیلی خنده دار بود ! نه حرف من رو فهمیده بودند نه حرف استاد رو ! یکی از من حمایت میکرد یکی از استاد و هر دو ٬ کار رو خراب تر میکردند ! ما هم که بدمون نمیومد ! "بعضی از خانومها" (همه نه ها ! فردا ما رو ترور نکنید !) هم که کلا نظری نداشتند ! احتمالا نظراتشون رو گذاشته بودند جای دیگه وربمالند ! یا اینکه خودشون مثل ماست ورمالیده بودند روی صندلیهاشون !!! آقا بعضیهاشون ها ! گیر ندید دیگه ٬ گفتم بعضیهاشون !
آقا بذارید بگم دعوا سر چی بود :
دعوای کوچیک : استاد داشت یه چیزهایی رو شرح میداد و تقسیم بندی میکرد . اول یه چیزی رو نوشت و تقسیم بندیش رو جوری نوشت که همه اقسامش مترادف خودش بودند ! بعد یک تقسیم بندی دیگه نوشت که وجدانا درست بود ! بعد باز یه تقسیم بندی دیگه نوشت که این یکی هم یک کمی از نظر من لنگ میزد چون تقسیم بندی نبود و اونهایی که نوشته شده بودند در واقع سلسله مراتبش بودند نه اقسامش ! خلاصه برای این دوتا من گیر دادم و بعد از کلی جر و بحث ٬ استاد گفت بابا من این رو اینجوری نوشتم که مطلب رو بگم ٬ حالا نوع نوشتنش که مهم نیست . شما هر جوری دوست دارید بنویسید ! بعد یکی از دوستان گفت : خوب ما اومدیم که چیز درست رو یاد بگیریم ! با کمی خنده و اینها ٬ کار این یکی تموم شد .
دعوای اصلی : آقا استاد داشت یه مطالبی راجع به این مینوشت که حیطه شناختی انسان از چه مراحلی تشکیل شده یعنی اگه آدم ٬ آدم باشه باید چجوری چیز بفهمه !!! خلاصه مراحل رو نوشت که عبارت بودند از : دانش - ادراک - کاربرد - تجزیه و تحلیل - ترکیب - ارزشیابی . حالا هرکدوم از اینها یه تعریفاتی دارند که من فعلا بیخیال میشم و اصل دعوا رو میگم . دعوا سر آخرین مرحله یعنی ارزشیابی بود . استاد گفت که شرط ارزشیابی کردن اینه که انسان توانایی قضاوت داشته باشه . من گفتم بهتره یه شرط دیگه هم اضافه کنیم و اون اینه که انسان باید علاوه بر توانایی قضاوت ٬ توانایی درک موارد مورد قضاوتش رو هم داشته باشه . مثلا انسان میتونه بین دو تا شیئ ٬ بگه که کدوم دارای ارتفاع بیشتری از سطح زمین هست و این توانایی قضاوت رو نشون میده ولی اگه این دو چیز اینقدر بالا باشند که انشان نتونه اونها رو ببینه یا نتونه فاصله اونها رو درک کنه ٬ درواقع توانایی درک اونها رو از دست داده درحالیکه توانایی قضاوت داره ٬ و این فرد ٬ در این حالت نمیتونه قضاوت کنه ! (راستی حالا بنظر شما درست گفتم یا نه ؟!)
تاکید دیگه استاد این بود که مرحله کاربستن الزاما عملیاتی نیست ٬ یعنی انسان میتونه مرحله کاربستن رو در ذهنش انجام بده .
برای دومین بخش از دعوای همین قسمت ٬ به استاد گفتم که آیا این مسایل شامل امور غیر مادی هم میشن یا فقط مربوط به امور مادی هستند ؟ استاد گفت : نه مربوط به امور غیر مادی هم میشن و شما میتونید این موارد رو مثلا در مورد فکر کردن به جن و پری هم درنظر بگیرید . بعد من هم که منتظر این جواب استاد بودم و خودم رو برای جواب بعدی ٬ آماده کرده بودم گفتم : خوب ! حالا که اینجوریه ٬ انسان اگر در مورد امور غیر معنوی ٬ خودش در مرحله کاربرد ٬ فقط به موضوع فکر کرده باشه (یعنی کاربرد ذهنی) و حالت عملیاتی واقعی اون رو انجام نداده باشه ٬ آیا میتونه قضاوت بکنه ؟ حتی بدون درنظر گرفتن شرط مورد نظر من ؟ استاد از من خواست بیشتر توضیح بدم که چی میخوام بگم . گفتم یعنی مثلا اگر کسی در مورد مکتب ذن یا یوگا فقط مطالعه کرده باشه ٬ اصلا دیگه ته اطلاعات ذن و یوگا باشه ٬ آیا میتونه بدون اینکه خودش بر اساس این مکاتب ٬ ریاضت کشیده باشه ٬ در مورد دو نفر از ریاضت کشیده های این مکاتب قضاوت کنه که مثلا کدوم روح قوی تری دارند یا نه ؟!! نظر خودم این بود که نمیشه . یعنی یا باید شرط کاربستن رو طوری بگیم که حتما شامل حالت عملیاتی و واقعی علم هم بشه یا اینکه امور غیر مادی رو از این مقوله جدا کنیم . اون موقع (تازه با کمی اغماض) میشه گفت ٬ کاربرد ذهنی هم توانایی قضاوت ایجاد میکنه .
خلاصه این هم شرح دعوای امروزمون بود ! برای جلسه بعد نمیدونم چجوری میشه دعوا درست کرد ! البته این دعواها بد هم نیست ها . آدم میفهمه چقدر قدرت جنگیدن داره !!! آره داداش !
امروز یه اتفاق جالب دیگه هم افتاد ! یکی از اساتید محترمی که دو یا سه سال پیش ٬ استاد خودم هم بود ٬ امروز وارد کلاس شد ! برام خیلی جالب بود . موقع وارد شدن ٬ درست از جلوی من رد شد و من رو هم دید . من هم از یه طرف میخواستم جلوی پاش بلند شم و هم بهرحال سر کلاس بود و نمیتونستم این کار رو بکنم ٬ خلاصه نیم بند بلند شدم و ایشون هم بزرگواری کرد و دستش رو گذاشت روی شونه من و گفت بفرمایید بفرمایید و من رو نشوند و رد شد . خودم با این بلند شدن نیم بند یاد این جمله افتادم که " ... " بهتره نگم چون خودم ضایع میشم !!!
راستی یادم رفت بگم : امروز یکی از خانومها ٬ بالاخره روی صندلیش یک تکونی خورد و کمی افاضات بخرج داد ! ولی متاسفانه من اصلا یادم نیست چی گفت که براتون بنویسم چون اون موقع ذهنم چند تا جرقه زده بود و داشتم یواش یواش میخندیدم ! فقط احساس میکردم پشت سری هام از اینکه شونه های من دارند میلرزند ٬ متعجبند ! شرمندم ولی نمیتونم بگم داشتم به چی میخندیدم ! چون دفعه بعد که بیایید ٬ میبینید اینجا نوشته : "مشترک گرامی ! دسترسی به این سایت امکانپذیر نمیباشد" !!!
خلاصه کلاس امروز هم با خوندن لیست بر و بچ تموم شد . آخییییییییییش !!!

فعلا بای

سلام عزیز !
سلام رفیق ته مرام !
سلام چیپس و پنیر سفارشی !
سلام آلبالو !
سلام خوشمزه !
سلام قربونت ورم !
سلام قربون ... ! بهتره دیگه ادامه ندم !!!

آقا امروز هیچ خبری نبود .
من هم ساکت بودم .
فقط استاد ساکت نبود !
نه از اپوزیسیون خبری بود و نه از سایرین !
همه کلاس به آرامی گذشت .
یه دلیلش این بود که خیلی سرحال نبودم .
شاید بخاطر این باشه که سرم زیادی شلوغ شده .
البته معمولا در اینجور مواقع دیگه هیچ کاری انجام نمیدم !!!
یعنی بیخیالی مطلق در زمان اوج کار !
البته بیخیالی موضعی !
چون بعدش باید خفن با خیال بشم و کارها رو انجام بدم .
فاصله بین بیخیالی مطلق و باخیالی خفن میشه مرحله بیحوصلگی !!!
کلاس امروز هم در این مرحله انجام شد .
آخر کلاس هم استاد به من گفت ساکتی ؟!
بعد اضافه کرد : روز اول هشت اسبه میتاختید ! ولی دیگه خبری نیست ؟!
گفتم اولا ما اینجا غریب کش شدیم و کسی ازمون حمایت نمیکنه ! که البته از این بابت خیالی نیست و یه تنه جبهه اپوزیسیون رو جلو میبریم ! ولی علت اصلی سکوت اینه که شما موضوع تنش زایی مطرح نکردید ! یعنی چیز خاصی نگفتید که بشه باهاش مخالفت کرد و دعوا راه انداخت !!! ضمنا حواستون باشه که ما روزه سکوت نگرفتیم ها ! هر جا لازم بشه ٬ حرفمون رو میزنیم !
اینها دیگه حرفهای آخر کلاس بود و استاد روی صندلیش نشسته بود و بعنوان آخرین جمله گفت : خوب دوستان خسته نباشید . آخییییییییییش !!!

فعلا بای